11. mei, 2020

Behoeftes van een kind

Het gedrag van je kind

heeft een reden!

Achter elk gedrag van een kind ligt een behoefte.  Het gedrag wat we zien is als een topje van een ijsberg. Onder het water ligt het grootste gedeelte van de ijsberg. We zouden onze aandacht moeten verschuiven om op behoeftes van kinderen te reageren, in plaats van te reageren op hun gedrag.

Een voorbeeld, een kind smijt woedend een kopje tegen de muur. Dan kunnen we gelijk reageren: “doe normaal, ga nu onmiddellijk naar je kamer” of je kunt je afvragen wat er toe geleid heeft dat hij/ zij dit gedrag laat zien. Door naar de onderkant van de ijsberg te gaan en het kind hierin mee te nemen leer je de reden van het getoonde gedrag en de achterliggende behoefte.

Praktisch in dit voorbeeld is het belangrijk om zelf als ouder rustig te blijven. Haal diep adem en zeg tegen jezelf: “… oke…. Waar heeft het kind behoefte aan, waar loopt het tegen aan?” Als jezelf niet rustig kunt zijn, kom er dan later op terug.

Door onderstaande stappen te doorlopen creëren we een groter bewustzijn en uiteindelijk meer rust en harmonie.

 

Creëer meer rust en harmonie

Stappenplan wanneer een kind boos is 

  1. Zorg dat jezelf rustig bent – haal diep adem.
  2. Benoem wat je ziet – wat zichtbaar is: “Ik zie dat je een kopje tegen de muur gooit.”
  3. Benoem wat je denkt hoe hij/ zij voelt – wat niet direct zichtbaar is: “volgens mij ben je echt heel boos of gefrustreerd.”
  4. Luister, wees aanwezig. Hoe voelt je kind zich nu?
  5. Waar heeft het kind eigenlijk behoefte aan?
  6. Praat over jouw gevoelens en behoeftes, wat het met jou doet.
  7. Zeker interessant om ook even de koppeling naar jezelf te maken. Wat is het in mij wat er nu geraakt wordt en nog aandacht behoeft?

Bij stap drie spreek je eigenlijk het onbewuste van het kind aan. Doordat het kind nu kan aangeven: “ja ik ben echt woedend”,  wordt het gezien en zakt de energie al iets. Luister en blijf aanwezig, wees nieuwsgierig wat het gedrag veroorzaakt heeft. Welke processen hebben zich bij je kind afgespeeld waardoor hij tot deze wanhoopsdaad kwam? Hou in je achterhoofd dat kinderen jou niet kwaad willen doen of het bloed onder je nagels vandaan willen halen.

 

Oefening:

Bedenk voor jezelf een situatie en beantwoord de volgende vragen om meer bewust te worden en inzicht te krijgen.

  1. 1.      Schrijf hieronder een situatie waarin je kind heel boos werd. Wat gebeurde er, welk tijdstip speelde het zich af, wie waren erbij betrokken, hoe liep het af?

 

  1. 2.      Waar denk je dat je kind vooral behoefte aan heeft – als hij dit gedrag vertoont?

Denk aan woorden als: veiligheid, grenzen, rust, afwisseling, bevestiging, aandacht….

 

  1. 3.      Op welke manieren kun jij meer gehoor geven aan deze behoefte?

 

Wat werkt eigenlijk al wel bij je kind?

  1. 4.      Wanneer laat je kind dit gedrag al wél zien? Bij wie, op welke tijdstippen, in wat voor situaties…?

 

Waar heeft iedereen behoefte aan?

 Drie dingen die elk kind, elk mens wil weten

  1. Word ik gezien?
  2. Ben ik waardig?
  3. Doe ik er toe, maak ik een impact?

 Het is belangrijk om te weten dat kinderen elke dag behoefte hebben aan aandacht en autonomie.

Stel je voor dat dit twee emmers zijn. Die elke dag gevuld moeten worden.

 

De emmer van aandacht

Wat zou hierin kunnen?

  • lichaamscontact; een knuffel, kus, massage
  • dienstbaarheid; helpen met iets
  • positieve woorden; complimenten, ‘groene woorden’
  • tijd en aandacht; luisteren, aanwezigheid, een spelletje samen doen
  • cadeaus; verwennen, iets verrassend geven

 

De emmer van autonomie

Eigen zeggenschap over je leven. Wat zou in deze emmer kunnen?

  • zelf keuzes maken
  • zelf dingen doen en bepalen

Mensen worden geboren met een vrije wil! Het is de keuze van het kind om te luisteren. Soms frustrerend want jij bent de ouder, jij bent degene die macht heeft. Het kind vecht terug als het geen eigen controle heeft. Het kind luistert niet naar je en wij worden boos, geven straffen en veroorzaken hierdoor pijn, schaamte en schuld.

Dit kunnen we ook anders doen, door het aanleren van bepaalde communicatie technieken, waarin we de kinderen kunnen laten voelen dat ze wel controle hebben en toch leren wat de consequenties zijn van bepaald gedrag. Door de kinderen een keuze te geven en autonomie.

Een voorbeeld, een kind wil zijn tanden niet poetsen. “Als jij je tanden niet wilt poetsen, dan zullen we je eetpratroon moeten aanpassen, geen suikers! Kies maar.”  - Je geeft je kind nu een keuze, de consequentie is gerelateerd aan het gedrag - 

Nog een voorbeeld, nu hoe het niet moet en wel kan; over de bekende schermpjes die ze liever niet uitzetten. “Als je je computer nu niet uitzet dan…. Mag je niet naar het feestje morgen.” - Dat is niet eerlijk, de consequentie heeft niks te maken het gedrag.

 => Wel …… “Dan neem ik het voorrecht wat je hebt om te mogen gamen morgen af. Hopelijk kun je de volgende keer een betere keuze maken.”

Kinderen hoeven de consequenties niet leuk te vinden.

Ik hoop dat je wat meer inzicht hebt gekregen. Mocht je nog vragen en of opmerkingen hebben. Hoor ik het heel graag!

Liefs Pien